2026-02-17

Zaburzenia widzenia w nocy — jak brak witaminy A wpływa na wzrok

Niedobór witaminy A prowadzi do kurzej ślepoty — upośledzenia widzenia w słabym świetle spowodowanego brakiem rodopsyny w pręcikach siatkówki.

Mechanizm działania witaminy A w widzeniu nocnym

Witamina A (retinol) jest niezbędna do syntezy 11-cis-retinalu, który łączy się z opsyną, tworząc rodopsynę — główny barwnik fotoczuły pręcików siatkówki. Pręciki odpowiadają za widzenie przy słabym oświetleniu i adaptację do ciemności. W reakcji fotochemicznej 11-cis-retinal ulega izomeryzacji, co wyzwala impuls nerwowy; następnie retinol jest regenerowany w cyklu wizualnym. Gdy dostępność witaminy A jest ograniczona, poziom rodopsyny spada, a pręciki nie zdolają do pełnej regeneracji, co objawia się osłabieniem widzenia zmierzchowego i wydłużoną adaptacją do ciemności.

Biochemiczne szczegóły warte zapamiętania

– 11-cis-retinal łączy się z opsyną, tworząc funkcjonalną rodopsynę,
– brak dostatecznej ilości retinolu zmniejsza syntezę rodopsyny i upośledza przewodnictwo wzrokowe pręcików,
– regeneracja barwnika zależy od prawidłowej funkcji nabłonka pigmentowego siatkówki oraz metabolizmu w wątrobie.

Typowe objawy niedoboru witaminy A

  • utrudnione widzenie w półmroku i ciemności (kurza ślepota),
  • suchość spojówek i zmniejszona produkcja śluzu nawilżającego (xerosis),
  • pieniste plamy na spojówkach (Bitot’s spots),
  • zwiększone ryzyko keratomalacji i trwałej utraty wzroku w ciężkich przypadkach,
  • sucha, łuszcząca się skóra.

Przyczyny niedoboru i grupy ryzyka

  • niedożywienie i diety ubogie w źródła retinolu lub prowitaminę A (β-karoten),
  • zaburzenia wchłaniania tłuszczów — np. celiakia, choroby trzustki, cholestaza,
  • przewlekłe choroby wątroby wpływające na magazynowanie retinolu,
  • uzależnienie od alkoholu z towarzyszącym niedożywieniem,
  • zaburzenia odżywiania (anoreksja) i stany przedłużonego głodzenia.

Inne choroby powodujące pogorszenie widzenia nocnego

Warto pamiętać, że nie każda kurza ślepota oznacza problem z witaminą A — istnieją inne, często poważniejsze przyczyny pogorszenia widzenia w nocy. Rzetelna diagnostyka okulistyczna pomaga odróżnić przyczynę i ustalić właściwe leczenie.

  • zaćma i zmętnienie soczewki,
  • jaskra z uszkodzeniem nerwu wzrokowego,
  • zwyrodnienie barwnikowe siatkówki (retinitis pigmentosa) — choruje około 1 na 4 000 osób,
  • cukrzycowe uszkodzenia siatkówki (retinopatia),
  • krótkowzroczność z towarzyszącymi zmianami siatkówkowymi,
  • naturalne starzenie się siatkówki i soczewki.

Diagnostyka — co wykonać przy podejrzeniu niedoboru

Badanie powinno łączyć szczegółowy wywiad z badaniami okulistycznymi i laboratoryjnymi. Standardowe elementy diagnostyki to: wywiad dotyczący trudności w nocy, badanie ostrości wzroku i pola widzenia, oftalmoskopia oceniająca rogówkę i siatkówkę oraz testy obrazowe w razie potrzeby. W badaniach dodatkowych stosuje się:

  1. pomiar stężenia retinolu w surowicy — stężenie <0,70 µmol/l wskazuje na niedobór (kryterium WHO),
  2. elektroretinogram (ERG) — ocena funkcji pręcików; w niedoborze witaminy A obserwuje się obniżenie odpowiedzi skorelowane z upośledzeniem funkcji pręcików,
  3. badania obrazowe OCT — przy podejrzeniu zmian siatkówkowych lub w celu wykluczenia innych schorzeń,
  4. ocena powierzchni oka (np. objawy suchego oka, Bitot’s spots) i ocena wątroby oraz markerów malabsorpcji, gdy istnieje podejrzenie przyczyny systemowej.

Leczenie, dawkowanie i zasady kliniczne

W terapii niedoboru witaminy A łączymy leczenie przyczynowe (np. poprawa wchłaniania) z suplementacją. Postępowanie zależy od wieku i stopnia niedoboru:

  1. w ostrych lub klinicznie istotnych niedoborach stosuje się suplementację doustną lub domięśniową pod nadzorem lekarskim — WHO zaleca w krajach o dużym niedoborze profilaktyczne, pojedyncze wysokie dawki u dzieci (np. 100 000–200 000 IU),
  2. dla dorosłych zalecane dzienne spożycie wynosi 900 µg RAE dla mężczyzn i 700 µg RAE dla kobiet, w ciąży 770 µg RAE, w laktacji 1 300 µg RAE,
  3. górna bezpieczna dawka dla dorosłych to 3 000 µg RAE (10 000 IU) dziennie; długotrwałe przekraczanie tej wartości grozi toksycznością,
  4. w ciężkich przypadkach z uszkodzeniem rogówki konieczna jest pilna konsultacja okulistyczna i leczenie miejscowe; w zaawansowanych uszkodzeniach możliwe jest trwałe pogorszenie wzroku, mimo uzupełnienia witaminy A,
  5. przy podejrzeniu niedoboru wskazana jest jednoczesna ocena stanów wpływających na wchłanianie tłuszczów i leczenie choroby podstawowej (np. terapia chorób wątroby, leczenie chorób trzustki).

Konwersje i uwagi żywieniowe

– jednostka RAE (retinol activity equivalents) uwzględnia różne źródła witaminy A: 1 µg RAE = 1 µg retinolu = 12 µg β-karotenu z żywności = 24 µg innych prowitaminy A karotenoidów,
– 1 µg RAE odpowiada około 3,33 IU witaminy A, co ułatwia przeliczanie między systemami i interpretację oznaczeń na etykietach suplementów.

Źródła pokarmowe i bezpieczne limity

W diecie witamina A występuje w postaci retinolu (produkty zwierzęce) oraz prowitaminy A (β-karoten) w roślinach. Warto łączyć źródła retinolu z tłuszczem, który poprawia wchłanianie.

  • wątróbka (wołowa, drobiowa) — bardzo wysokie stężenie retinolu; spożycie ograniczać z powodu ryzyka hiperwitaminozy przy częstym użyciu,
  • olej z wątroby dorsza — skoncentrowane źródło retinolu i witaminy D,
  • pełnotłuste produkty mleczne i jaja — źródła retinolu,
  • warzywa i owoce zawierające β-karoten: marchew, słodkie ziemniaki, szpinak, jarmuż, dynia.

Przykładowo, pojedyncza porcja wątróbki dostarcza dużo więcej niż dzienne zapotrzebowanie, dlatego w krajach o normalnym ryzyku niedoboru zaleca się ograniczenie częstego spożycia wątróbki, zwłaszcza w ciąży. Natomiast regularne spożywanie porcji marchwi, batatów czy zielonych liści z dodatkiem tłuszczu pozwala efektywnie zwiększyć podaż prowitaminy A.

Ryzyko przedawkowania i interakcje

Przewlekłe przyjmowanie >3 000 µg RAE dziennie prowadzi do hiperwitaminozy A. Objawy zatrucia mogą obejmować bóle głowy, nudności, wymioty, łamliwość kości, hepatomegalię i zaburzenia czynności wątroby; u niemowląt i małych dzieci ryzyko jest szczególnie niebezpieczne. Suplementacja wysokimi dawkami w ciąży wiąże się z ryzykiem teratogenności i powinna być bezwzględnie konsultowana z lekarzem. Leki retinoidowe (np. izotretynoina) zwiększają ryzyko przedawkowania przy jednoczesnej suplementacji witaminą A.

Kiedy szukać pomocy okulistycznej

Należy niezwłocznie skontaktować się z okulistą, jeżeli wystąpią:

  1. gwałtowne pogorszenie widzenia nocnego lub trudności z adaptacją do ciemności,
  2. objawy suchego oka z bólem, zaczerwienieniem lub uczuciem ciała obcego,
  3. widoczne plamy na spojówkach (Bitot’s spots) lub jakiekolwiek zmiany rogówki,
  4. podejrzenie zaburzeń wchłaniania, chorób wątroby lub długotrwałe objawy niedoboru.

Dowody i wytyczne

WHO definiuje niedobór rutynowo jako stężenie retinolu w surowicy <0,70 µmol/l,
– retinitis pigmentosa występuje u około 1 na 4 000 osób i jest ważnym genetycznym czynnikiem zaburzeń widzenia nocnego,
– WHO w warunkach populacyjnego niedoboru stosuje doustne, okresowe wysokie dawki witaminy A u dzieci jako interwencję profilaktyczną (np. pojedyncze dawki 100 000–200 000 IU przy odpowiednich wskazaniach i nadzorze).

Kluczowe praktyczne informacje

Jeżeli występuje trudność widzenia w półmroku i objawy suchego oka, należy skonsultować się z okulistą oraz zbadać stężenie witaminy A. Korekta diety, eliminacja przyczyn zaburzeń wchłaniania i celowana suplementacja pod kontrolą medyczną przywracają funkcję pręcików, o ile nie doszło do nieodwracalnego uszkodzenia rogówki lub siatkówki.

Copyright © All rights reserved. | Newsphere by AF themes.